skip to Main Content
+32475907900 info@wtczolder.be

Op 5 maart start ons seizoen en de zon is al van de partij. Als dit een voorbode is voor de rest van het seizoen dan ziet het er goed uit.

Ons tweede rit heeft alles om een geweldige rit te worden, maar je kent het verhaal van het vel en de beer.  

In Zonhoven bij het afdraaien van een rond punt liggen opeens enkele van ons tegen de vlakte.  Grootste slachtoffer is Eli, hij klaagt van pijn in zijn schouder.  Dankzij een bereidwillige burger wordt Elie met de auto terug naar Zolder gebracht. Later blijkt dat Elie zijn sleutelbeen heeft gebroken wat betekent dan hij minstens zes weken out zal zijn.

De derde rit is het al prijs, van de zon geen spoor meer te bekennen, wel enkele druppels.  Met drie staan we te schuilen bij Broekmans.  Roger Schillebeeks gaat zijn eigen weg, terwijl Miel en ik toch de geplande rit rijden.  De regen geeft het op, maar geeft de fakkel door aan “meneer de wind”.    Het maakt niet uit welke richting we uit rijden, we hebben de wind altijd pal op onze neus.

Op 26 maart hebben ze ons een uur slaap afgenomen maar dit was niet te merken, niet alleen de zon maar ook het enthousiasme is terug.  Wie geen snipperdag heeft genomen is de wind.

De volgende 2 ritten steekt de zon nog een tandje bij, en dit terwijl we tussen de bloesems fietsen, wat wil een mens nog meer ?

Op zondag 16 april valt ‘s morgens de regen met bakken uit de hemel, alleen Herman van groep 1 en Miel van groep 2 fietsen enkele plaatselijke rondjes en komen, op enkele verdwaalde druppels na,  droog thuis.

Nadat we de dag ervoor de acht van Zelem gereden hebben is het vandaag moederdag en Jef Broux is onze adviseur als het aankomt op het kopen van de juiste cadeau’s.  Maar net als vorig jaar heeft hij zelf nog niets gekocht en moet hij nog ergens een bloemetje zien te vinden.

Eind mei is de zomer in het land.  Alleen besluit hij net op zondag om de hitte weg te spoelen met een fikse bui en staat zelfs onweer op het menu.

Half juni is de zomer terug.

Op de nationale feestdag op 21 juli kunnen we genieten van prachtig weer.  Onze rit naar Maastricht is dan ook een schot in de roos.  Vier stevige beklimmingen die we netjes in twee verdelen om tijd te maken voor het nuttigen van een lekker broodje.

In Riemst moeten we wel rekening houden met een brand in de grotten waardoor we de muizenberg iets moeilijker kunnen beklimmen dan anders.  Maar dit wordt goedgemaakt door onze tweede stop waar we bij ons drinken getrakteerd worden op suikerwafels, die gretig uit de mand gevist worden.  

Op zaterdag 29 juli rijden we de Marc Wauters classic.

Eind juli slaat het noodlot voor de tweede keer toe in groep 2,  Jef Mondelaers komt zwaar ten val en moet met een ziekenwagen naar het ziekenhuis gebracht worden.  Een val met grote gevolgen, niet alleen wordt er een hersenschudding vastgesteld, maar na enige tijd is zelfs ook een operatie nodig.

Op zondag 13 augustus, jaarlijkse fusierit met aankomst op Terlaemen.  Niet voor groep 2, wij hebben een andere plannen.  Mon wordt 80 jaar en dat zijn we zeker niet vergeten.  Met een smoes en links en rechts een complot krijgen we Mon mee op onze rit.  Na de rit fietsen we naar Elie waar we in de watten worden gelegd door Elie en Anita.

Op het menu staat koffie en taart op een gezellig terras met bediening.

Herman is blij verrast en dus zijn we in onze opzet geslaagd.

Onze rit op 15 augustus kan niet doorgaan door het slechte weer.

Gelukkig kunnen we wel de transplantoux rijden.

Begin oktober is de regen weer van de partij, wat wil zeggen dat de groep fietsers kleiner wordt.

Half oktober krijgen we waar we eigenlijk recht op hebben : onze nazomer.

24 graden op 15 oktober, nog nooit gebeurt.

Doch de vreugde is van korte duur, het volgende weekend fietsen we weer in de regen.

Ons seizoen wordt, naar jaarlijkse traditie, afgesloten met een stuk taart in de blokhut.

Wat kunnen we besluiten over seizoen 2017 : een mooi voorjaar, een slechte zomer, een nat najaar met één weekend nazomer.  

Maar belangrijker is dan we mooie ritten hebben kunnen fietsen en in zou zeggen : op naar volgend jaar. 

Back To Top