skip to Main Content
+32475907900 info@wtczolder.be

Vorig seizoen zijn we gestart met een heerlijke Brunch in de witte zaal in Bolderberg.

Maar voordat we onze eerste rit konden rijden hebben we drie weken moeten wachten, boosdoeners waren rukwinden, hagel en regen.

Dus op 24 Maart reden we met groep 2, 15 man sterk richting Kortenbos. Het zonnetje was ook van de partij.

Bij de dames stond Schaffen op het programma. Ze waren met 10, waarvan eentje, Hilda, met hoog water zat.

Het bekende adres om dit probleem op te lossen bleek niet meer te bestaan, dus maar doorrijden naar Zelem.

Op 31 Maart is het verzamelen geblazen aan “de lavaar” om groepsfoto’s te maken van onze nieuwe kledij.

Daarna vertrekken 12 dames richting Kleine Brogel,waar ze nooit zijn aangekomen wegens tijdsgebrek.

Er was wel nog tijd genoeg om in Peer te genieten van een lekker warme tas koffie.

Ludo wijst groep 2 de weg richting Kerkhoven, met een frisse wind pal op de neus.

Wie geen last heeft van de wind is Elie, die showt trots zijn nieuwe elektrische fiets.

Miel moet voor de eerste keer dit seizoen, en zeker niet de laatste keer, zijn handen uit de mouwen steken.

Herman heeft last van een nukkige ketting.

Ondertussen zitten we al in April.

April, dat wil zeggen dat het weer tijd is voor onze jaarlijkse bloesemrit in Zonhoven.

Een stralende lentedag, die de bloesems nog mooier maken.

Groep 2 heeft een luie dag en zet zich in de wielen van een passerende groep om zo nog meer te kunnen genieten van de haspengouwse natuur.

Bij de dames was er veel ziekteverzuim, dus waren ze maar met 6.

Ook tijdens de paasdagen blijft de zon van de partij.

Op 1 Mei trotseert groep 2 de Hagelandse heuvels in Rillaar.

De rit is een echt pareltje.

De dames rijden naar Kattenbos, waar ze genieten van, neen, niet van de Katten maar van het water en het bos. 

Op 5 mei kunnen de fietsers van groep 2 het ternauwernood droog houden, na een rit naar Runkelen met een onaangename wind.

De dames hebben meer geluk, ze hebben de wind constant in de rug en vliegen naar Reppel.

Op 26 mei worden we aan het stemhokje verwacht.

Ja inderdaad dat is al zo lang geleden en de heren en dames politici zijn er nog niet uit.

Maar eerst wordt er gefietst.

De dames peddelen naar Maasmechelen.

Pauzeren doen ze aan de plaatselijke visvijver, waar ze oog in oog komen te staan met, volgens de dames, een “rare kwiet”.  Het valt hun op dat hij maar weinig om het lijf heeft en enkele dames zouden bij hoog en laag zweren dat hij daar in zijn onderbroek staat.  Die dames toch !

Groep 2 moet bij vertrek even wachten op Miel die zijn helm thuis vergeten is.

Vandaag heeft hij een moeilijke dag, onderweg smijt hij met alles wat voorhanden is, takken, stenen, je kan het zo gek niet bedenken.

Het grootste slachtoffer is Ingrid.

Juni belooft veel goeds, op de eerste rit is het een echte zomerdag.

Bij groep 2 vinden ze het dan ook niet erg op even te wachten op Jef Broux die al plat staat nog voor hij aan het gemeentehuis is.

Net zoals groep 2 rijden de dames richting Averbode, en genieten ook zij van een echte zomerdag.

De week erna zien we de gevolgen van de hevige windstoten van de voorgaande dagen.

Het parcours van groep 2, zowel als dat van de dames, is bezaaid met takken en omgevallen bomen.

Op 10 juni is Lozen de bestemming voor groep 2, heel even zijn we Erik kwijt, maar gelukkig weet hij ons terug bij te benen.

De dames naar Borgloon.  Voor Gerda een echte pechdag.

Thuis een platte band, bij aankomst bij Hilda opnieuw, en alsof dit nog niet genoeg was, bij aankomst bij Marita, alweer plat.  Ze gooit dan ook de handdoek in de ring en laat deze rit aan haar voorbijgaan.

Op 23 juni is het zover, de eerste hittegolf van 2019.

Voor Elie het sein om met een gloednieuwe rit op de proppen te komen, nl naar Gors Leeuw.

Wat een prachtige rit.

Op 30 juni verruilt Elie het Belgenland voor Duitsland en zijn we aangewezen op de vakkundige leiding van Ludo die ons naar Lommel brengt waar we onderweg dé attractie van 2019 beklimmen, fietsen door de bomen.

Na onze eerste hittegolf is de zon nog steeds van de partij.

De dames rijden naar Gelmen en gaan in stijl pauzeren in kasteel “de motte”.

Even later valt Marleen plat.  3 bommetjes en drie kwartier later kunnen ze het thuis aan manlief uitleggen.

Juli dan.

De eerste rit was een “stille” rit voor groep 2, Jef Broux was er wel bij, maar we hebben hem niet gehoord.

Stemproblemen.

Of het aan de stilte lag weet ik niet maar deze rit staat in ons geheugen gegrift als een prachtige rit.

 Doch 7 Juli is een datum die Valére zich jammer genoeg maar al te goed zal herinneren.  Op de terugweg naar huis wordt hij omvergereden door een onoplettende chauffeur, wat de start betekent wat een lange revalidatie.

Voor de dames was het de beurt om Bergerven te bezoeken, met een tussenstop in de “Volmolen”.

Dan zitten we in Augustus.

Nadat groep 2 in Juli tot tweemaal toe de rit naar Herstappe heeft moeten uitstellen wegens de weersomstandigheden, vindt Elie toch nog ergens een gaatje en nodigt de dames uit om mee te gaan.

Een geslaagde onderneming, er wordt nu nog steeds gepraat over de grootte en de versheid van de broodjes van het Lauwers bakkertje.

Daarom dat we dan ook dit seizoen deze rit opnieuw op het programma hebben gezet.

Ondertussen kijkt iedereen reikhalzend uit naar de eerste Jef Vandecruys Classic op 15 augustus.

De eerste rit in augustus rijdt groep 2 naar Kortenaken, met weer enkele nieuwe wegen, en als afsluiting de beklimming van “de pits”.

Onze vrouwelijke collega’s rijden naar Vliermaal, waar tijdens de pauze vrolijk geroddeld wordt over een kapper die zijn klanten 2 uur onder “de dampkap” laat zitten zodat hij wat noodzakelijke inkopen kan doen.

Dit alles volgens Brigitte.  Maar de wraak van de kapper is niet ver weg, als ze wil vertrekken staat ze plat.

Onze eerste Jef Vandecruys Classic kunnen we op onze buik schrijven dankzij de regen.

Maar wij volharden in de boosheid en zullen dit seizoen niet plooien en deze mooie rit opnieuw op het programma zetten.

Nog een rit die wegens de weersomstandigheden op 21 Juli  niet kon doorgaan is de rit naar “de Balenberg”, naar het fietscomplex van Sven Nijs in Balen.

Dit was een organisatie van de dames en zijn nodigen groep 2 uit om op 24 augustus deze rit alsnog te rijden.

Natuurlijk gaan we mee, en we krijgen er geen spijt van.

Prachtige rit, na een eerste stop in de Abdij van Averbode komen we rond de middag aan in Balen.

Met een lekkere maaltijd achter de kiezen vertrekken we onder een verschroeiende hitte terug richting Zolder, maar niet zonder nog eerst een tussenstop in te gelasten.

Nog steeds in de verzengende hitte racen de dames de dag erna naar Hoeselt terwijl groep 2 Zoutleeuw onveilig maakt.

Tijdens deze rit maken Ludo en Patrick op een onzachte manier kennis met het asfalt.

Gelukkig is de materiele schade groter dan de lichamelijke ongemakken.

Patrick moet wachten op repatrieering terwijl Ludo zijn weg kan verderzetten.

Bij de dames is er een nieuw lid in de WhatsApp groep.  Ze raakt al snel, tegen de zin van manlief, verslaafd aan de langskomende berichten.

1 September dan :

Naar Scherpenheuvel voor de jaarlijkse inzegening van onze fietsen.

Gelukkig is het een beetje afgekoeld.

Maar het drankje in cafe “Aon’t Fontainke” is toch welkom.

Op 8 september is het voor Elie weer tijd voor een nieuwe rit, wat een ontdekking.

We ontdekken straatjes en dorpjes waar we nog nooit van gehoord hebben. 

Wat we spijtig nog ontdekken is dat bestuurders van oldtimers het niet zo nauw nemen met de verkeersregels en de hele rijbaan als hun bezit beschouwen.

De week erna is het tijd voor een nazomer wat de dames aanspoort om naar Hoeselt af te zakken terwijl groep 2 naar Zepperen fietst.

Op 22 september heeft de nazomer ons nog niet verlaten en Elie laat zijn slechte kant zien en schotelt groep 2 een zware rit voor de wielen, terwijl de dames met een kwartiertje uitstel vertrekken naar Dorne. 

De regen gooit dan, nog maar eens, 2 weken roet in het eten.

Dus op 13 oktober, jawel we zitten al in Oktober, kunnen we onze fiets terug van stal halen.

Groep 2 wacht tot het laatste buitje verdwenen is om dan in Zepperen kennis te maken met de overijverige fruitboeren die de wegen herschapen hebben in modderpoelen.

Met als gevolg dat iedereen er uitziet alsof we de nieuwe Mathieu Vandepoel zijn.

Op 27 oktober rijden we onze laatste rit.

We zijn klaar voor een mooie en droge rit, met zoals ieder jaar een smakelijk sluitstuk in “de blokhut”.

Een afsluiting van een seizoen wat gekenmerkt werd door veel regen, en als gevolg veel afgelaste en uitgestelde ritten.

Ook de jaarlijkse terugkerende hittegolf was weer van de partij.

We laten het niet aan ons hart komen en zijn weer gemotiveerd om met een schone lei aan seizoen 2020 te beginnen.

Bedankt om te luisteren en het bestuur wenst iedereen een fantastisch 2020 toe.

Back To Top