skip to Main Content
+32475907900 info@wtczolder.be

Maandag 6 juni 2022 : groep 2, rit 18

Gisteren niet kunnen fietsen vanwege de zondvloed.

Ik denk dat ik in de verte de Ark van Noach heb zien drijven, ik kan mij vergissen, het kan ook een weggewaaide tent zijn van het festival extrema outdoor.

Vandaag ziet het er beter uit, er wordt links of rechts wel een klein buitje voorspeld.

We riskeren het erop en starten richting Aarschot-Averbode.

Alhoewel, dat was wel de bedoeling, bij het eerste rond punt loopt het al mis, Elie naar links en Valére naar rechts.

Elie keert om, Valére ziet dat er iets niet klopt dus maken we klein ommetje, een buitenkans voor Miel die in het voorbijrijden van Herman zijn huis nog even roept naar de slaapkamer van Herman, de slaapkamer waar hij de wekker is vergeten te zetten.

Leon is vandaag een beetje chagrijnig, hij heeft gisteren zijn kelder moeten leegpompen.

Het enige plezante daaraan is dat er achter mij een amusant gesprek plaatsvindt tussen Miel en Leon.  Ik hoor dingen als “terugslagklep”, buizen van 80, buizen van 100, moffen (ik veronderstel dat het hier niet over duitsers gaat), enz.

Er wordt gegraven en buizen gelegd dat het een lieve lust is.

Leon zijn humeur wordt er niet beter op tot we plots een winkel voorbijrijden waar een vrouwelijke pop in de etalage staat.

Dat heeft hij onmiddellijk gezien, de commentaren vliegen in het rond.

Plots zie vanuit mijn ooghoek iets wat mij niet aanstaat.

Ons pelotonnetje wordt aangevoerd door Miel en Leon, dit roept slechte herinneringen op.

Vorig seizoen zijn we die mannen als eens moeten zoeken terwijl ze allebei voorop reden en de weg kwijt raakten.

Iedereen houdt hun nauwlettend in de gaten.

Na een aantal kilometers vraagt Miel of ze vergiffenis krijgen voor hun capriolen van vorig seizoen, en of ik in mijn verslag wil schrijven dat ze allebei braaf zijn.  Ik zal dat nog even in beraad houden.

Wij worden ook nauwlettend in de gaten gehouden, en wel door een dreigende wolk die ons overal volgt.

Soms hangt ze links boven ons, soms rechts boven ons, en dan weer pal boven ons.

Ik denk dat het een lief wolkje is, want ze besluit om ons niet te besproeien met hemelwater.

Dus droog thuisgekomen op onze eerste rit van het seizoen die om 08:00 u start.

Zaterdag hebben we onze bijeenkomst en wandeling is de abdijhoeve en zondag kunnen we de beentjes weer losgooien.

Tot zaterdag.

Joske Bruis

Back To Top